We dragen allemaal een innerlijk kind bij ons. Het kind dat blij is, het kind dat verdrietig is en/of het kind dat ons nog iets te vertellen heeft. Als kind heb je veel geleerd, ben je opgeroeid, heb je leren lopen, praten, eten etc. Je hebt ook allerlei ervaringen opgedaan, zowel negatief als positief. Over positieve ervaringen hoef ik weinig uitleg te geven, daar groeit een kind van. Maar groeit het kind ook van negatieve ervaringen en wat groeit er dan? Dat is afhankelijk van de ervaring, maar wat vooral belangrijk is hoe er mee omgegaan wordt. Ik wil mij vooral focussen op het laatste, hoe de uitwerking is als er wel of geen positieve aandacht is.

Als een kind een negatieve ervaring heeft en er wordt naar het kind geluisterd dan leert het kind met de ervaring omgaan. De ouder of verzorger geeft het kind ruimte voor emoties en het kind voelt en ervaart dat zij/hij er mag zijn inclusief alle pijnlijke emoties. Doordat de emoties geuit mogen worden en er liefdevol aandacht wordt gegeven aan het kind én de emoties, zal de ervaring later slechts nog als ervaring bestaan zonder de emotionele lading. De ouder geeft het kind daarbij handvatten op welk niveau dat ook is. Kortom: een kind leert omgaan met negatieve ervaringen en is daarmee voorbereid op het omgaan met (latere) negatieve ervaringen. Maar wat nu als die ouder, om wat voor reden ook, niet in staat is om het kind de juiste begeleiding hierin te geven? Zoals je kunt lezen in mijn blog ‘Wat is een trauma?’ ontstaat een trauma vooral door verstopte en ingeslikte emoties. Het kind dat niet mag huilen, niet kan protesteren, niet kan vluchten of vechten is genoodzaakt om de emoties rondom een negatieve ervaring ergens op te slaan. Doordat het kind afhankelijk is van ouders en kinderen loyaal zijn naar ouders, zal het kind de ervaringen niet zo snel delen met anderen. Vaak hebben de ouders zelf een overdosis aan emoties waardoor zij de emoties van het kind niet kunnen zien en zijn zij niet in staat om op de juiste manier reageren. Of ouders hebben zelf niet geleerd om met emoties om te gaan. Doordat het kind niet kan delen en er geen aandacht is voor de emoties, zal het kind het meedragen in de welbekende rugzak. Als er op latere leeftijd soortgelijke ervaringen zich voordoen waarin die oude, verstopte emotie wordt getriggerd, dan komt het innerlijke kind tevoorschijn die om aandacht vraagt. Want die verstopte emotie wil eruit en het kind wil nu eindelijk dat er een keer naar haar/hem wordt geluisterd. Je kunt het ook anders zeggen: het kind van toen heeft de emotie in de rugzak gestopt en de ervaring wordt bewaard door het kind van zes of acht of vier jaar. Zo kan het zijn dat je met meerdere leeftijden te maken hebt als er meerdere negatieve ervaringen zijn die om aandacht vragen.

Hoe weet je of jouw innerlijke kind iets te vertellen heeft?
Onderstaande symptomen zijn vaak gerelateerd aan negatieve gebeurtenissen in de jeugd:
Angsten, slapeloosheid, dwangmatige handelingen, eenzaamheid, schaamte, schuld, terugkerende beelden, wantrouwen, laag zelfbeeld, controlerende gedachten en gedrag, gevoel van achtervolging, krachtuitval van ledematen, overmatig zweten, eetproblemen, schrikachtig, verslaving, ‘over’ loyaliteit naar ouders of anderen, concentratieproblemen, onveiligheid, jezelf niet durven profileren. Ik heb er een aantal benoemd, er zijn er meer.

Hoe los je dit op?
Door eerst te herkennen dat er iets aan de hand is. Daarop volgt erkennen, erkennen dat er echt wel iets is misgegaan of beter had gekund in je jeugd. Op het moment dat je erkent, zal jouw innerlijke kind dit voelen. Zij/hij voelt dat er ruimte gaat komen. Op dat moment is het aan jou of je in contact gaat met jouw innerlijke kind. De gedachte om contact te maken, kan voor sommigen heel beangstigend zijn en weerstand geven. Natuurlijk wil niemand terug naar die pijn van toen. Aan de andere kant deze vraag: Als je een gewond kind op straat ziet liggen, laat je die dan liggen? Of ga je het helpen en troosten? Zo is het ook met jouw innerlijke kind, zie het als jouw kind waar jij voor kunt gaan zorgen. Jouw kind wil alleen het verhaal van toen kwijt. Door te luisteren zal je innerlijke rust creëren en symptomen, zoals hierboven beschreven, zullen verdwijnen. Ik help je graag om in contact te komen met jouw innerlijke kind zodat je alle positieve, blije, krachtige en enthousiaste kind-kwaliteiten kunt inzetten in je dagelijkse leven. Wie wil dat niet?
Liefs, Yvonne